Bu fotoğraf sevgili arkadaşım Tolga Aslantürk'e ait.Galerisinde ilk kez bir kız çocuğu gördüm:)Fotoğrafı oldukça başarılı çekmiş..İyi bir portre çalışması aslında..Kızın masumane bakışı, ilk gördüğümde beni inanılmaz etkilemişti...Hoş,her bakmamda etkiliyor beni...Çocuk olmak güzel şey...Hele de çocukça hayaller...İnsan büyüyünce hayalleri küçülür mü??demiş bi abimiz...Güzel de demiş aslında değil mi??Tolga buna şu cevabı verdi:İnsan büyüdükçe ufku genişler,hayalleri küçülür...Haklı belki de,ben de şimdi şuan dinlediğim Ezginin Günlüğü'nün şarkı sözlerini eklemek istiyorum hemen...Ben de Tolgaya katılıyorum aslında...Belki de ufkumuz genişliyor ve hayallerimiz küçülüyor...
İki aşk arasında kaldı gönlüm küçücük..Bana uçmayı öğret, kanatlarım küçücük.Ben niye büyüdüm anne? Ben niye büyüdüm?Aşkın peşine yol oldum.Ararken acıyı buldum.Kalbim kayıp bir kedi,dönüp geri gelmedi.Dallarda bahar, kime gideyim ben?Dillerde yalan, bu nasıl dünya?Unuttum geçmişi, unutmasam olmuyor...Yoruldum sevmekten, küçücüğüm ben.Yaralandım sevdalarla, ölüp gitsem olmuyor.İki aşk arasında annem, küçücüğüm ben.Dallar bahar, kime gideyim ben?Diller yalan, bu nasıl dünya...ÇİĞDEM
